"By Allah, I will not eat till you eat."

Abdurrahman bin Ebu Bekir anlatıyor: Ebu Bekir bir misafir veya birkaç misafirle geldi, ancak gece geç saatlere kadar Peygamber Efendimiz (ﷺ) ile kaldı ve geldiğinde annem ona şöyle dedi: "Bu gece misafirinden veya misafirlerinden alıkonuldun mu?" "Onlara akşam yemeğini servis etmedin mi?" dedi. O da şöyle cevap verdi: "Biz ona (veya onlara) yemeği sunduk ama o (veya onlar) yemeyi reddetti." Ebu Bekir kızdı, beni azarladı ve kulaklarımın kesilmesi için Allah'a dua etti ve ondan yemeyeceğime yemin ettim!" Ben saklandım ve bana dedi ki: "Ey cahil (çocuk)!" Ebu Bekir'in hanımı ondan yemeyeceğine yemin etti ve bunun üzerine misafirler veya misafir, o onu yiyene kadar ondan yemeyeceklerine yemin ettiler. Ebu Bekir, "Bütün bunlar şeytandandı" dedi. Bunun üzerine yemekleri istedi ve yedi. Onlar da öyle yaptılar. Ne zaman bir avuç yemek alsalar, alttan o lokmadan daha fazla yemek çıkıyordu (hanımına): "Ey Beni Firas'ın kızkardeşi! Bu nedir?" Dedi ki: "Ey gözümün zevki! Artık yemek, yemeye başlamadan öncesine göre daha fazla'' dediler. Bunun üzerine onu yediler ve yemeğin geri kalanını Hz. Peygamber'e gönderdiler. Peygamber Efendimiz'in de ondan yediği rivayet edilmiştir.

Sunnah.com (Good Manners and Form (Al-Adab))