Ghazwa Dhul-Khalasa

Kays anlatıyor: Cerir dedi ki: "Resûlullah (a.s.) bana şöyle dedi: "Beni Zülhalese'den kurtarmaz mısın?" Ben de şöyle cevap verdim: "Evet (seni hafifleteceğim). Bunun üzerine Ahmes kabilesinden ata binmede usta olan yüz elli süvari ile birlikte ilerledim. Atların üzerinde sağlam oturmazdım, bu yüzden bunu Peygamber'e (ﷺ) bildirdim ve o da eliyle göğsümü okşadı. elinin işaretlerini göğsümün üzerinde tuttu ve şöyle dedi: Allah'ım! Onu, başkalarına hidayet eden ve doğru yola iletenlerden eyle.' O zamandan beri bir daha attan düşmedim. Zül-l-hulesa, Yemen'de Hatem ve Beceyle kabilesine ait bir evdi ve içinde tapınılan putlar vardı ve ona Kabe deniyordu." Jarir oraya giderek onu ateşle yaktı ve parçalara ayırdı. Cerir Yemen'e ulaştığında, kehanet okları atarak kehanetlerde bulunan ve iyi alametler veren bir adam vardı. Birisi ona şunu söyledi. "Resûlullah'ın (s.a.v.) elçisi burada mevcut; eğer seni yakalarsa boynunu keser." Bir gün Cerir onları (kehanet oklarını) kullanırken orada durdu ve ona şöyle dedi: "Onları (yani okları) kır ve Allah'tan başka ilah olmadığına şahitlik et, yoksa boynunu keserim." Bunun üzerine adam o okları kırdı ve Allah'tan başka ilah olmadığına şehadet etti. Bunun üzerine Cerir, Ahmes kabilesinden Ebû Artata adında bir adamı (Zül-Halasâ'nın helâk edileceğini) müjdelemek üzere Peygamber Efendimiz'e gönderdi. Elçi, Peygamberimizin yanına varınca şöyle dedi: "Ey Allah'ın Resulü! Seni Hak ile gönderene yemin ederim ki, onu uyuz deve gibi oluncaya kadar bırakmadım." Daha sonra Peygamber Efendimiz (s.a.v.) Ahmas'ın atlarına ve adamlarına beş defa bereket verdi.

Sunnah.com (Military Expeditions led by the Prophet (pbuh) (Al-Maghaazi))