حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ دِينَارٍ، سَمِعْتُهُ مِنْهُ، مَرَّتَيْنِ قَالَ أَخْبَرَنِي حَسَنُ بْنُ مُحَمَّدٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ أَبِي رَافِعٍ، قَالَ سَمِعْتُ عَلِيًّا ـ رضى الله عنه ـ يَقُولُ بَعَثَنِي رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنَا وَالزُّبَيْرَ وَالْمِقْدَادَ بْنَ الأَسْوَدِ قَالَ " انْطَلِقُوا حَتَّى تَأْتُوا رَوْضَةَ خَاخٍ، فَإِنَّ بِهَا ظَعِينَةً وَمَعَهَا كِتَابٌ، فَخُذُوهُ مِنْهَا ". فَانْطَلَقْنَا تَعَادَى بِنَا خَيْلُنَا حَتَّى انْتَهَيْنَا إِلَى الرَّوْضَةِ، فَإِذَا نَحْنُ بِالظَّعِينَةِ فَقُلْنَا أَخْرِجِي الْكِتَابَ. فَقَالَتْ مَا مَعِي مِنْ كِتَابٍ. فَقُلْنَا لَتُخْرِجِنَّ الْكِتَابَ أَوْ لَنُلْقِيَنَّ الثِّيَابَ. فَأَخْرَجَتْهُ مِنْ عِقَاصِهَا، فَأَتَيْنَا بِهِ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم، فَإِذَا فِيهِ مِنْ حَاطِبِ بْنِ أَبِي بَلْتَعَةَ إِلَى أُنَاسٍ مِنَ الْمُشْرِكِينَ مِنْ أَهْلِ مَكَّةَ، يُخْبِرُهُمْ بِبَعْضِ أَمْرِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم، فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " يَا حَاطِبُ، مَا هَذَا ". قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ، لاَ تَعْجَلْ عَلَىَّ، إِنِّي كُنْتُ امْرَأً مُلْصَقًا فِي قُرَيْشٍ، وَلَمْ أَكُنْ مِنْ أَنْفُسِهَا، وَكَانَ مَنْ مَعَكَ مِنَ الْمُهَاجِرِينَ لَهُمْ قَرَابَاتٌ بِمَكَّةَ، يَحْمُونَ بِهَا أَهْلِيهِمْ وَأَمْوَالَهُمْ، فَأَحْبَبْتُ إِذْ فَاتَنِي ذَلِكَ مِنَ النَّسَبِ فِيهِمْ أَنْ أَتَّخِذَ عِنْدَهُمْ يَدًا يَحْمُونَ بِهَا قَرَابَتِي، وَمَا فَعَلْتُ كُفْرًا وَلاَ ارْتِدَادًا وَلاَ رِضًا بِالْكُفْرِ بَعْدَ الإِسْلاَمِ. فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " لَقَدْ صَدَقَكُمْ ". قَالَ عُمَرُ يَا رَسُولَ اللَّهِ دَعْنِي أَضْرِبْ عُنُقَ هَذَا الْمُنَافِقِ. قَالَ " إِنَّهُ قَدْ شَهِدَ بَدْرًا، وَمَا يُدْرِيكَ لَعَلَّ اللَّهَ أَنْ يَكُونَ قَدِ اطَّلَعَ عَلَى أَهْلِ بَدْرٍ فَقَالَ اعْمَلُوا مَا شِئْتُمْ، فَقَدْ غَفَرْتُ لَكُمْ ". قَالَ سُفْيَانُ وَأَىُّ إِسْنَادٍ هَذَا.
'Ubeydullah bin Ebi Rafi' anlatıyor: 'Ali'nin şöyle dediğini duydum: "Allah'ın Resulü (ﷺ), beni, Ez-Zübeyr'i ve El-Mikdad'ı bir yere gönderdi ve şöyle dedi: 'Rawdat Khakh'a ulaşana kadar ilerleyin. Orada mektuplu bir kadın bulacaksınız. Mektubu ondan alın.' "Bunun üzerine yola çıktık ve atlarımız Ar-Rawda'ya varıncaya kadar tüm hızıyla koştuk, orada kadını bulduk ve (ona) dedik. "Mektubu çıkar." "Yanımda mektubum yok" diye cevap verdi. "Ya mektubu çıkarırsın, ya da elbiselerini çıkarırız" dedik. Böylece onu örgüsünden çıkardı. Mektubu Rasûlullah (s.a.v.)'e getirdik ve içinde Hatib bin Ebî Balta'nın bazı Mekkeli müşriklere Resûlullah'ın bazı niyetlerini bildiren bir beyanı vardı. Bunun üzerine Allah Resulü (ﷺ), "Ey Hatib! Bu nedir?" Hatib şöyle cevap verdi: "Ey Allah'ın Resulü! Benim hakkımda hüküm vermekte acele etme. Ben Kureyş'e yakın bir insandım ama ben bu kabileye mensup değildim, halbuki seninle birlikte diğer muhacirlerin Mekke'de yakınlarını ve mallarını koruyacak akrabaları vardı. Ben de onlara nesep eksikliğimi onlara bir iyilik yaparak telafi etmek istedim ki onlar da bakmakla yükümlü olduklarımı korusunlar. Bunu ne küfürden, ne dinden, ne de dinimden dolayı yaptım. Küfür'ü (küfürü) İslam'a tercih etmek." Allah Resulü, "Hatib sana doğruyu söyledi." Ömer şöyle dedi: Ey Allah'ın Resulü! İzin ver de bu münafığın kafasını keseyim." Resûlullah (s.a.v.) şöyle buyurdu: "Hatib, Bedir savaşına katıldı, kim bilir, belki de Allah Bedir savaşçılarına bakmıştır ve şöyle buyurmuştur: 'Ne istersen yap, çünkü ben seni affettim'.
Sunnah.com (Fighting for the Cause of Allah (Jihaad))
Sponsor
25 Yıllık Tecrübe, Dijital Güç
ERP · RPA · Yapay Zekâ Çözümleri
kokluce.net →