The invitation of Prophet (Muhammad) ﷺ to the people to embrace Islam, and to believe in his Prophethood and not to take each other as Lords instead of Allah
Abdullah bin Abbas anlatıyor: Allah Resulü (ﷺ) Sezar'a bir mektup yazdı ve onu İslam'a davet etti ve mektubunu Dihya el-Kelbi ile birlikte ona gönderdi; Resûlullah (s.a.v) onu Sezar'a iletecek olan Busra Valisi'ne teslim etmesini emretti. Sezar, Allah'a bir şükran göstergesi olarak, Allah'ın Pers kuvvetlerine karşı zafer vermesini bahşettiğinde Hims'ten İlya'ya (yani Kudüs'e) yürümüştü. Bunun üzerine Allah Resulü'nün (ﷺ) mektubu Sezar'a ulaştığında onu okuduktan sonra şöyle dedi: 'Onun kavminden herhangi birini beni arayın! (Kureyş kabilesinden Araplar) eğer burada bulunuyorsa, ona Allah'ın Resulü'nü sormak için. O sırada Ebu Süfyan bin Harb, Resûlullah ile yapılan mütareke sırasında tüccar olarak (Şam'a) gelen Kureyş'ten bir grup adamla birlikte Şam'da bulunuyordu; ve Kureyş kâfirleri. Ebu Süfyan şöyle dedi: Sezar'ın habercisi bizi Şam'da bir yerde buldu ve beni ve arkadaşlarımı İlya'ya götürdü ve Sezar'ın sarayına kabul edildiğimizde onu kraliyet sarayında bir taçla otururken ve etrafı Bizans'ın üst düzey ileri gelenleriyle çevrili olarak bulduk. Tercümanına söyledi. "Onlara, peygamber olduğunu iddia eden adamın yakın akrabasının kim olduğunu sor." Ebu Süfyan şöyle devam etti: "'Ben onun en yakın akrabasıyım' diye cevap verdim." 'Onunla ne derece ilişkiniz var?' diye sordu. 'O benim kuzenimdir' dedim ve kervanda benden başka Beni Ebu Menaf'tan kimse yoktu. Sezar, 'Bırakın yaklaşsın' dedi. Daha sonra ashabımın arkamda, omuzuma yakın durmalarını emretti ve tercümanına şöyle dedi: 'Ashabına söyle, bu adama peygamber olduğunu iddia eden adam hakkında sorular soracağım. Yalan söylerse hemen yalanlasınlar." Ebu Süfyan ekledi: "Vallahi! Eğer arkadaşlarımın beni yalancı olarak nitelendirmesi ayıp olmasaydı, bana sorduğunda onun hakkında doğruyu söylemezdim. Ama arkadaşlarım tarafından yalancı olarak adlandırılmayı utanç verici buluyordum. Ben de gerçeği söyledim. Daha sonra tercümanına, 'Ona nasıl bir aileye mensup olduğunu sorun' dedi. 'Aramızdaki asil bir aileye mensuptur' diye cevap verdim. "Sizden ondan önce aynı şeyi iddia eden var mı?" dedi. 'Hayır' diye cevap verdim. 'İddiasını iddia etmeden önce onu hiç yalan söylemekle suçladınız mı? 'Hayır' diye cevap verdim. 'Ataları arasında kral olan var mıydı?' dedi. 'Hayır' diye cevap verdim. "Ona soylular mı yoksa fakirler mi uyuyor?" dedi. 'Onu fakirler takip eder' diye cevap verdim. 'Bunlar (günden güne) artıyor mu, yoksa azalıyor mu?' dedi. 'Artıyorlar' diye cevap verdim. 'O'nun (Peygamber'in) dinine sarılanlardan, hoşnutsuz olup sonra dinini terk eden var mı?' buyurdu. Ben de 'Hayır' diye cevap verdim. 'Sözünü bozar mı?' dedi. Ben de 'Hayır ama artık onunla ateşkes halindeyiz ve bize ihanet etmesinden korkuyoruz' diye cevap verdim. Ebu Süfyan, "Son cümle dışında kendisine karşı bir şey söyleyemedim. Sezar daha sonra 'Onunla hiç savaş yaptınız mı?' diye sordu. 'Evet' diye cevap verdim. 'Onunla yaptığınız savaşların sonucu ne oldu?' dedi. 'Sonuç istikrarsızdı; bazen o galip geldi, bazen de biz.' 'Sana ne yapmanı emrediyor?' dedi. Ben de: 'O, bize yalnızca Allah'a ibadet etmemizi, O'nunla birlikte başkasına ibadet etmememizi, atalarımızın ibadet ettiği şeyleri bırakmamızı emrediyor' dedim. Bize namaz kılmayı, zekat vermeyi, iffetli olmayı, sözlerde durmayı ve emaneti iade etmeyi emrediyor.' Ben bunu söylediğimde Sezar tercümanına şöyle dedi: 'Ona söyle: Sana onun soyunu soruyorum ve sen onun asil bir aileye mensup olduğu cevabını veriyorsun. Gerçekte tüm havariler kendi milletlerinin en asil soyundan gelmekteydi. Daha sonra sizden böyle bir iddiada bulunan var mı diye sordum, cevabınız olumsuz oldu. Eğer cevap olumlu olsaydı bu adamın daha önce söylenen bir iddiayı takip ettiğini düşünürdüm. Size yalan söylemekle suçlanıp suçlanmadığını sorduğumda cevabınız olumsuzdu, dolayısıyla insanlar hakkında yalan söylemeyen bir kişinin Allah hakkında asla yalan söyleyemeyeceğini kabul ettim. Sonra size onun atalarından herhangi birinin kral olup olmadığını sordum. Cevabınız olumsuzdu ve eğer olumlu olsaydı bu adamın atalarının krallığını geri almak istediğini düşünürdüm. Sana onu zenginlerin mi yoksa fakirlerin mi takip ettiğini sorduğumda, onu takip edenlerin fakirler olduğunu söyledin. Aslında elçilerin takipçileri de bunlardır. Sonra size takipçilerinin arttığını mı yoksa azaldığını mı sordum. Arttıklarını söylediniz. Aslında bu, (her bakımdan) tamamlanıncaya kadar gerçek imanın sonucudur. Sana, dinini kabul ettikten sonra hoşnutsuz olup dininden dönen kimse var mı diye sordum; Cevabınız olumsuzdu. Aslında bu, gerçek imanın alametidir, çünkü onun neşesi tamamen kalplere girip karışınca, kimse ondan hoşnut olmaz. Sana sözünü hiç bozup bozmadığını sordum. Olumsuz cevap verdin. Elçiler de böyledir; asla sözlerinden dönmezler. Sana onunla savaşıp savaşmadığını sorduğumda, onun da seninle savaştığını, bazen onun, bazen de senin galip geldiğini söyledin. Şüphesiz elçiler böyledir; yargılanırlar ve nihai zafer her zaman onların olur. Sonra sana ne emrettiğini sordum. Sen, sana yalnız Allah'a kulluk etmeni, O'nunla birlikte başkasına kulluk etmemeni, atalarının taptıklarını terk etmeni, namaz kılmayı, doğru söylemeyi, iffetli olmayı, verdiğin sözü tutmanı ve sana emaneti geri vermeni emrettiğini söyledin. Bunlar gerçekten de (önceki yazılardan) çıkacağını bildiğim ama sizden olacağını bilmediğim bir peygamberin vasıflarıdır. Eğer söyledikleriniz doğru olsaydı, çok yakında ayaklarımın altındaki yeri işgal ederdi ve eğer ona mutlaka ulaşacağımı bilseydim, hemen O'nunla buluşmaya giderdim; ve ben onun yanında olsaydım mutlaka ayaklarını yıkardım.' Ebu Süfyan ekledi: "Sezar daha sonra Allah Resulü'nün (ﷺ) mektubunu istedi ve okundu. İçeriği şöyleydi: "Rahman ve Rahim olan Allah'ın adıyla (Bu mektup), Allah'ın kulu ve Elçisi Muhammed'den, Bizans'ın Hükümdarı Heraklius'adır. Selam, hidayet ehline olsun. O halde, sizi İslam'a (yani Allah'a teslim olmaya) davet ediyorum, İslam'a girin ve güvende olursunuz; İslam'a sarılın ve Allah size iki kat mükâfat verecektir. Eğer İslam'ın bu davetini reddederseniz, sorumlu olursunuz. Ey kitap ehli, Allah'tan başkasına kulluk etmememiz ve O'na hiçbir şeyi ortak koşmamamız için ortak bir söze gelin. Eğer yüz çevirirlerse deyin ki: Biz (O'na teslim olmuş kişileriz). Bizanslıların etrafını saran büyük bir gürültü ve çığlık vardı ve o kadar çok gürültü vardı ki ne dediklerini anlamadım. Bunun üzerine sahabeden dışarı çıkarıldık. Ashabımla birlikte dışarı çıktığımızda onlara şöyle dedim: 'Şüphesiz İbn Ebî Kebşa'nın (yani Peygamber'in) işi güç kazandı. Hoşuma gitmese de, Allah beni İslam'a döndürünceye kadar din galip gelecektir."
Sunnah.com (Fighting for the Cause of Allah (Jihaad))
25 Yıllık Tecrübe, Dijital Güç
ERP · RPA · Yapay Zekâ Çözümleri
kokluce.net →
Benzer Hadisler
"Sehl bin Sa'd anlatıyor: O, Hayber günü Peygamber Efendimiz (s.a.v.)'in şöyle dediğini işitmişti: "Sancağı, Allah'ın eline zafer vereceği bir kişiye vereceğim." Bunun üzerine Peyga..."
— Sunnah.com (Fighting for the Cause of Allah (Jihaad))
"Enes anlatıyor: Peygamber (s.a.v.) Hayber'e doğru yola çıktı ve geceleyin oraya ulaştı. Geceleyin halka ulaştığında gün ağarana kadar saldırmazdı. Gün ağarınca Yahudiler çantalarıy..."
— Sunnah.com (Fighting for the Cause of Allah (Jihaad))
"Enes şöyle demiştir: Rasulullah (s.a.v.) bazı insanlara saldırdığında, şafak sökünceye kadar onlara asla saldırmazdı. Ezanı (yani ezan) duyarsa savaşı geciktirir, eğer ezanı duymad..."
— Sunnah.com (Fighting for the Cause of Allah (Jihaad))