“Say: Invoke Allah or invoke the Most Gracious, by whatever name you invoke Him, for to Him belong the Best Names.”

Usame bin Zeyd anlatıyor: Peygamber (s.a.v.) ile birlikteydik ki, aniden kızlarından birinden bir elçi gelip ölmekte olan oğlunu görmesini istedi. Peygamber (ﷺ), (elçiye) şöyle buyurdu: "Geri dön ve ona, Allah'ın aldığı her şeyin O'nun olduğunu, verdiği her şeyin O'nun olduğunu ve O'nun katındaki her şeyin (bu dünyada) sınırlı bir süresi olduğunu söyle. O halde ona sabretmesini ve mükafatını Allah'tan ümit etmesini emret." Fakat o, Peygamber Efendimiz'e (s.a.v.) tekrar elçi gönderdi ve onun kendisine gelmesine yemin etti. Bunun üzerine Peygamber (s.a.v.) kalktı, Sa'd bin Ubade ve Muaz bin Cebel de kalktılar (ve onun yanına gittiler). Çocuk Peygamber Efendimiz (s.a.v.)'in huzuruna getirildiğinde nefesi göğsünde sanki bir su tulumunun içindeymiş gibi rahatsızlanıyordu. Bunun üzerine Peygamber Efendimiz'in (ﷺ) gözleri yaşlarla doldu. Bunun üzerine Sa'd ona, "Ey Allah'ın Resulü! Bu nedir?" dedi. Peygamber (s.a.v.) şöyle buyurmuştur: "Bu, Allah'ın kullarının kalbine koyduğu merhamettir ve Allah, merhametini yalnızca (başkalarına) merhametli olan kullarına verir."

Sunnah.com (Oneness, Uniqueness of Allah (Tawheed))