Not taking the Khumus from the spoils of a killed infidel

Ebu Katade anlatıyor: Huneyn savaşı günü Rasulullah (s.a.v.) ile birlikte yola çıktık. Düşmanla karşılaştığımızda Müslümanlar geri çekildiler ve bir paganın kendisini bir Müslümanın üzerine attığını gördüm. Arkamı dönüp onun üzerine geldim ve kılıçla omzuna vurdum. O (yani putperest) bana doğru geldi ve beni o kadar şiddetle yakaladı ki, sanki ölümün ta kendisiymiş gibi hissettim ama ölüm onu ​​yakaladı ve beni serbest bıraktı. Ömer bin El Hattab'ın peşinden gittim ve ona, "İnsanların (kaçmalarının) nesi var?" diye sordum. O da şu cevabı verdi: "Bu, Allah'ın takdiridir." İnsanlar döndükten sonra Peygamber Efendimiz (s.a.v.) oturdu ve şöyle buyurdu: "Kim bir düşmanı öldürürse ve buna dair bir delil bulunursa, onun ganimetinin sahibi olur." Ayağa kalktım ve "Bana kim şahit olacak?" dedim. ve sonra oturdum. Peygamber (s.a.v.) yine şöyle buyurmuştur: "Kim bir düşmanı öldürürse ve buna dair delili varsa, onun ganimetleri onun olacaktır." (Yine) kalktım ve "Bana kim şahit olacak?" dedim. ve oturdum. Daha sonra Rasûlullah (s.a.v.) aynı şeyi üçüncü defa söyledi. Tekrar kalktım ve Resûlullah (ﷺ) şöyle dedi: "Ey Ebu Katade! Senin hikayen nedir?" Daha sonra ona tüm hikayeyi anlattım. Bir adam (ayağa kalktı ve) şöyle dedi: "Ey Allah'ın Resulü! O doğru söylüyor. Öldürülen adamın ganimetleri bendedir. Lütfen ona benim adıma tazminat ödeyin." Bunun üzerine Ebu Bekir es-Sıddık şöyle dedi: "Hayır, Allah'a yemin ederim ki, o (yani Allah'ın Resulü (ﷺ), Allah ve Resulü adına savaşan Allah'ın Aslanlarından birinin kazandığı ganimetleri size vermeyi kabul etmeyecektir." Peygamber (s.a.v.) şöyle buyurdu: "Ebu Bekir doğru söyledi." Bunun üzerine Rasûlullah (s.a.v.) ganimetleri bana verdi. O zırhı (yani ganimetleri) sattım ve bedeliyle Beni Salima'da bir bahçe satın aldım ve bu benim İslam'a girdikten sonra kazandığım ilk malımdı.

Sunnah.com (One-fifth of Booty to the Cause of Allah (Khumus))