حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ، قَالَ حَدَّثَنِي أَخِي، عَنْ سُلَيْمَانَ، عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ أَنَّ نِسَاءَ، رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كُنَّ حِزْبَيْنِ فَحِزْبٌ فِيهِ عَائِشَةُ وَحَفْصَةُ وَصَفِيَّةُ وَسَوْدَةُ، وَالْحِزْبُ الآخَرُ أُمُّ سَلَمَةَ وَسَائِرُ نِسَاءِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم، وَكَانَ الْمُسْلِمُونَ قَدْ عَلِمُوا حُبَّ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَائِشَةَ، فَإِذَا كَانَتْ عِنْدَ أَحَدِهِمْ هَدِيَّةٌ يُرِيدُ أَنْ يُهْدِيَهَا إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَخَّرَهَا، حَتَّى إِذَا كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي بَيْتِ عَائِشَةَ بَعَثَ صَاحِبُ الْهَدِيَّةِ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي بَيْتِ عَائِشَةَ، فَكَلَّمَ حِزْبُ أُمِّ سَلَمَةَ، فَقُلْنَ لَهَا كَلِّمِي رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يُكَلِّمُ النَّاسَ، فَيَقُولُ مَنْ أَرَادَ أَنْ يُهْدِيَ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم هَدِيَّةً فَلْيُهْدِهِ إِلَيْهِ حَيْثُ كَانَ مِنْ بُيُوتِ نِسَائِهِ، فَكَلَّمَتْهُ أُمُّ سَلَمَةَ بِمَا قُلْنَ، فَلَمْ يَقُلْ لَهَا شَيْئًا، فَسَأَلْنَهَا. فَقَالَتْ مَا قَالَ لِي شَيْئًا. فَقُلْنَ لَهَا فَكَلِّمِيهِ. قَالَتْ فَكَلَّمَتْهُ حِينَ دَارَ إِلَيْهَا أَيْضًا، فَلَمْ يَقُلْ لَهَا شَيْئًا، فَسَأَلْنَهَا. فَقَالَتْ مَا قَالَ لِي شَيْئًا. فَقُلْنَ لَهَا كَلِّمِيهِ حَتَّى يُكَلِّمَكِ. فَدَارَ إِلَيْهَا فَكَلَّمَتْهُ. فَقَالَ لَهَا " لاَ تُؤْذِينِي فِي عَائِشَةَ، فَإِنَّ الْوَحْىَ لَمْ يَأْتِنِي، وَأَنَا فِي ثَوْبِ امْرَأَةٍ إِلاَّ عَائِشَةَ ". قَالَتْ فَقَالَتْ أَتُوبُ إِلَى اللَّهِ مِنْ أَذَاكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ. ثُمَّ إِنَّهُنَّ دَعَوْنَ فَاطِمَةَ بِنْتَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَأَرْسَلْنَ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم تَقُولُ إِنَّ نِسَاءَكَ يَنْشُدْنَكَ اللَّهَ الْعَدْلَ فِي بِنْتِ أَبِي بَكْرٍ. فَكَلَّمَتْهُ. فَقَالَ " يَا بُنَيَّةُ، أَلاَ تُحِبِّينَ مَا أُحِبُّ ". قَالَتْ بَلَى. فَرَجَعَتْ إِلَيْهِنَّ، فَأَخْبَرَتْهُنَّ. فَقُلْنَ ارْجِعِي إِلَيْهِ. فَأَبَتْ أَنْ تَرْجِعَ، فَأَرْسَلْنَ زَيْنَبَ بِنْتَ جَحْشٍ، فَأَتَتْهُ فَأَغْلَظَتْ، وَقَالَتْ إِنَّ نِسَاءَكَ يَنْشُدْنَكَ اللَّهَ الْعَدْلَ فِي بِنْتِ ابْنِ أَبِي قُحَافَةَ. فَرَفَعَتْ صَوْتَهَا، حَتَّى تَنَاوَلَتْ عَائِشَةَ. وَهْىَ قَاعِدَةٌ، فَسَبَّتْهَا حَتَّى إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لَيَنْظُرُ إِلَى عَائِشَةَ هَلْ تَكَلَّمُ قَالَ فَتَكَلَّمَتْ عَائِشَةُ تَرُدُّ عَلَى زَيْنَبَ، حَتَّى أَسْكَتَتْهَا. قَالَتْ فَنَظَرَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم إِلَى عَائِشَةَ، وَقَالَ " إِنَّهَا بِنْتُ أَبِي بَكْرٍ ". قَالَ الْبُخَارِيُّ الْكَلاَمُ الأَخِيرُ قِصَّةُ فَاطِمَةَ يُذْكَرُ عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ عَنْ رَجُلٍ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ. وَقَالَ أَبُو مَرْوَانَ عَنْ هِشَامٍ عَنْ عُرْوَةَ كَانَ النَّاسُ يَتَحَرَّوْنَ بِهَدَايَاهُمْ يَوْمَ عَائِشَةَ. وَعَنْ هِشَامٍ عَنْ رَجُلٍ مِنْ قُرَيْشٍ، وَرَجُلٍ مِنَ الْمَوَالِي، عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْحَارِثِ بْنِ هِشَامٍ قَالَتْ عَائِشَةُ كُنْتُ عِنْدَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَاسْتَأْذَنَتْ فَاطِمَةُ.
Urve, Aişe'den şöyle rivayet etmiştir: Rasulullah'ın (s.a.v.) hanımları iki gruptu. Bir grup Aişe, Hafsa, Safiyye ve Sevda'dan oluşuyordu; diğer grup ise Ümmü Seleme ve Resûlullah'ın diğer hanımlarından oluşuyordu. Müslümanlar, Rasûlullah'ın (s.a.v.) Aişe'yi sevdiğini biliyorlardı; dolayısıyla içlerinden herhangi birinin bir hediyesi varsa ve Allah'ın Resulü'ne vermek isterse, bunu Rasûlullah (s.a.v.) Aişe'nin evine gelinceye kadar erteler ve sonra da hediyesini Allah'ın Resulü'ne (ﷺ) onun evinde gönderirdi. Ümmü Seleme'nin grubu konuyu birlikte tartıştı ve Ümmü Seleme'nin, Allah Resulü'nden (ﷺ), hangi hanımın evinde olursa olsun, insanlara hediyelerini kendisine göndermelerini söylemesini istemesi gerektiğine karar verdi. Ümmü Seleme onların söylediklerini Allah Resulü'ne (ﷺ) anlattı ama o cevap vermedi. Sonra onlar (o eşler) Ümmü Seleme'ye bu konuyu sordular. "Bana hiçbir şey söylemedi" dedi. Kendisiyle tekrar konuşmasını istediler. Gününde onunla buluştuğunda onunla tekrar konuştu ama o cevap vermedi. Kendisine sorduklarında cevap vermediğini söyledi. Ona, "Sana cevap verene kadar onunla konuş" dediler. Sıra kendisine geldiğinde tekrar konuştu. Daha sonra ona şöyle dedi: "Aişe konusunda beni üzme, çünkü İlahî vahiy bana Aişe'nin yataklarından başka hiçbir yatakta gelmez." Bunun üzerine Ümmü Seleme şöyle dedi: "Seni incittiğim için Allah'a tövbe ediyorum." Bunun üzerine Ümmü Seleme'nin grubu, Resûlullah (s.a.v.)'in kızı Fatıma'yı çağırdılar ve onu Resûlullah (s.a.v.)'e göndererek şöyle dediler: "Kadınlarınız kendilerine ve Ebû Bekir'in kızına eşit davranmanızı istiyorlar." Daha sonra Fatıma mesajı ona iletti. Peygamber (ﷺ) şöyle buyurdu: "Ey kızım! Benim sevdiğimi sen de sevmiyor musun?" Olumlu cevap verip geri döndü ve durumu anlattı. Tekrar kendisine gitmesini istediler ama o reddetti. Bunun üzerine Zeyneb bint Cahş'ı gönderdiler; o da kendisine sert sözler söyleyerek, "Karılarınız sizden kendilerine ve İbn Ebu Kuhafa'nın kızına eşit davranmanızı istiyor." Bunun üzerine sesini yükseltti ve Aişe'nin yüzüne karşı o kadar sövdü ki, Resûlullah (s.a.v.), acaba cevap verecek mi diye Aişe'ye baktı. Aisha, Zeyneb onu susturana kadar ona cevap vermeye başladı. Peygamber (s.a.v.) daha sonra Aişe'ye baktı ve şöyle dedi: "O gerçekten Ebu Bekir'in kızıdır."
Sunnah.com (Gifts)
Sponsor
25 Yıllık Tecrübe, Dijital Güç
ERP · RPA · Yapay Zekâ Çözümleri
kokluce.net →
Benzer Hadisler
"Aişe anlatıyor: Benim sıram geldiğinde insanlar Peygamber'e (ﷺ) hediyeler gönderirlerdi. Ümmü Seleme şöyle dedi: "Ashabım (Peygamber Efendimiz'in (s.a.v) Aişe dışındaki eşleri) top..."
— Sunnah.com (Gifts)