If a non-Muhrim hunts (an animal) and gives it as a present to a Muhrim, (it is permissible for) the latter to eat it

Abdullah bin Ebu Katade anlatıyor: Babam Hudeybiye yılında (Mekke'ye) yola çıktı, ashabı ihrama girdiler ama o yapmadı. O sırada Peygamber Efendimiz'e (ﷺ) bir düşmanın kendisine saldırmak istediği haber verildi ve Peygamber (ﷺ) yola devam etti. Babam ashabının arasında iken bazıları kendi aralarında gülüyorlardı. (Babam şöyle dedi: "Başımı kaldırdım ve bir yaban eşeği gördüm. Saldırdım, bıçakladım ve yakaladım. Sonra arkadaşlarımdan yardım istedim ama onlar bana yardım etmediler. (Sonra) hepimiz etini yedik. Peygamber Efendimiz (s.a.v.)'den geride kalmaktan korktuk, bu yüzden Peygamber Efendimiz'i (ﷺ) aramaya gittim ve atımı bazen dörtnala koşturdum, bazen de normal bir hızda çalıştırdım, ta ki bir adamla karşılaşıncaya kadar. Gece yarısı Beni Gıfar kabilesinden sordum: "Peygamber'i (ﷺ) nerede bıraktın?" Cevap verdi: "Onu Tahun'da bıraktım ve o, öğlen istirahatini Sukya'da yapmak niyetindeydi. Ben de izini takip ederek Peygamber Efendimiz (s.a.v.)'in yanına gittim ve şöyle dedim: 'Ey Allah'ın Resulü! Kavmin (sahabelerin) sana iltifat ediyor ve Allah'ın bereketini sana diliyor. Geride kalmaktan korkuyorlar; bu yüzden lütfen onları bekleyin.' Ben de şunu ekledim: 'Ey Allah'ın Resulü! Bir yaban eşeği avladım ve etinin bir kısmı yanımda. Peygamber (s.a.v.), ihramlı olmalarına rağmen insanlara onu yemelerini emretmişti."

Sunnah.com (Penalty of Hunting while on Pilgrimage)